Een goed belegger kent zichzelf
IBS Beursverhalen
Het karakter van beleggers is niet een statisch gegeven. Het is ergens gevormd en het verandert weer.
Wie in 2010 begon met beleggen, werd jarenlang getraind om nieuwe dreigingen te ontwaren in het financiële bos. Beleggers uit die tijd hadden amper kunnen bedenken dat er zestien jaar later nog steeds geen nieuwe systeemcrisis is ontstaan. Ja, de coronacrisis was erg, en die eurocrisis was ook geen pretje, maar een bullmarkt die zó lang doortuft met slechts matige onderbrekingen? Nee.
Omgekeerd kunnen beleggers die net zijn begonnen zich amper voorstellen dat je Apple in de periode na 2010 voor tien tot dertien keer de winst kon kopen. Sterker nog, toen Reinder Mastercard wilde aanschaffen in die periode, werd hem de bekende anekdote van Scott McNealy, oprichter van Sun Microsystems, voor de voeten gegooid. Samenvatting: tien keer de omzet betalen voor een bedrijf, dat doen alleen gekken.
Inmiddels is dat wel anders. Vijftig keer de winst betalen is tegenwoordig aan de orde van de dag (werp gerust een blik op de chipaandelen in de AEX) en zuinig gedrag wordt overschaduwd door risicobereidheid. Het meest extreme voorbeeld: Zuid-Koreaanse beleggers. Bankleningen stapelen zich in hun brokeraccounts op de leningen van de broker zelf, waarna het geheel in hefboom-ETFs wordt geïnvesteerd, die zelf ook een bak leningen gebruiken om het koerseffect van aandelen te versterken.
We kunnen droogjes vaststellen dat er wel wat is veranderd sinds die periode na 2008.
Dit alles doet een vraag rijzen. Wat voor karakter hebben Reinder en Johannes eigenlijk? Welke periodes vormden hen? En wat hebben we geleerd van al die veranderingen die beleggers zélf ook ondergingen de afgelopen decennia? We bespreken hoe Fairfax Financial Holdings ooit 2 miljard dollar verloor door angst, waarom 1 op de 30 volwassenen in Zuid-Korea deze week een margin call kreeg, én we vertellen over die tijd waarin Reinder & Johannes écht bang waren.
Veel luisterplezier!