Les 4: Het timen van de beurs is onmogelijk mogelijk
Op 29 december 2017 om elf minuten over acht staan we popelend van ongeduld bij de kassa van Universal Studios in Orlando, Florida. We willen alle attracties in één dag aftikken en ik besluit daarom voor mijn vrouw, zoon en mijzelf tickets te kopen waarmee we de lange rijen kunnen skippen.
That’s 1175 dollars and 61 cents please.

Ik schrik me dood omdat ik, dankzij een gebrek aan vooronderzoek, eerder aan iets van 300 dollar dacht. Maar goed, we hebben één dag en een hekel aan lange rijen, dus dat is de prijs. En die moet ik betalen.
Ondanks het onverwachte gat in ons reisbudget genoten we van de wildste achtbanen en de surrealistische reizen door de ruimte in 3D. Terwijl het die dag steenkoud was. In Florida, notabene.
Aan alles wat de moeite waard is hangt een prijskaartje.
Niet elke prijs kun je met je creditcard afrekenen. Het tarief voor het winnen van een gouden medaille op de Olympische Spelen bijvoorbeeld, is keihard trainen en een sociaal leven dat op een laag pitje staat.
Het hoge rendement op aandelen is ook niet gratis. Al willen beleggers dat nog wel eens uit het oog verliezen als de beurzen langdurig stijgen. Soms gaan de beurzen onderuit en betaal je de prijs met shock, angst en frustratie. Je kunt ervoor kiezen om die prijs te betalen. Of je kunt een belegging vinden met minder onzekerheid en genoegen nemen met een lager rendement.
Wel het zoet, maar niet het zuur?
Veel beleggers willen niet accepteren dat ze beurscorrecties moet uitzitten om het hoge rendement op aandelen te innen. Zij proberen de beurs te timen. Ze willen er op de top uit en op de bodem weer in. Dat is alleen makkelijker gezegd dan gedaan. Als je er op de top uit wil, loop je tegen twee problemen aan.
Ten eerste zijn financiële markten op de korte termijn onvoorspelbaar. De coronapandemie en de recente oorlog met Iran zijn daarvan slechts twee voorbeelden.
Ten tweede weet je ook niet hoe financiële markten reageren op slecht nieuws. Herinner je je 2020 nog? Het was een gruwelijk jaar voor de economie, maar de beurzen stegen. Dankzij de enorme steunmaatregelen van de overheid, die ook niemand had voorzien.
Bovendien worden veel beleggers hartstikke nerveus als beurzen net een nieuw record hebben neergezet. Want het zal je maar gebeuren dat het de top is. Vlak voor een afgrijselijke correctie.
Die angst is niet alleen rationeel. Als je met je aandelen geld wil verdienen, moet de beurs regelmatig records breken. Sinds 1990 telde ik maar liefst 771 nieuwe beursrecords voor de Amerikaanse S&P 500-index. In slechts acht gevallen had je op de top gekocht vlak voor een forse correctie. De kans daarop was dus iets meer dan een procent.

Dus 99 procent van alle beursrecords worden gevolgd door… nieuwe beursrecords. Als je verkoopt, of niet durft te kopen omdat de beurs zo ‘hoog’ staat, stijgt-ie vaak gewoon door. Zonder jou.
Verkoop alles! Ik stap er wel weer in als de rook is opgetrokken
Als je in paniek aandelen verkoopt tijdens een forse correctie… Nee, laat ik dit anders zeggen. Als je verkoopt omdat je niet nog meer geld wil verliezen, kun je maar beter beseffen dat er geen belletje rinkelt op de bodem.
Je neemt je voor om weer in te stappen als de rook is opgetrokken. Maar dat is een illusie. Tegen de tijd dat de rook is opgetrokken, ben je te laat. De bodem van de crash vindt plaats als het nieuws nog gitzwart is.
In maart 2009, midden in de grote financiële crisis bereikte de S&P 500 de bodem en begonnen de koersen aan een indrukwekkende opmars. De werkloosheid, zoals je in de grafiek ziet, bleef gewoon stijgen. Pas in december 2010 nam het aantal banen weer fors toe. Als je op die bevestiging had gewacht, had je een beursstijging van meer dan 54 procent gemist.

Voor de bedrijfswinsten geldt hetzelfde. Die herstellen gemiddeld pas negen maanden nadat de koersen beginnen op te lopen.

‘Geen geld verliezen’ kan erg kostbaar zijn
Beleggers die de beurs te slim af proberen te zijn omdat ze de ‘prijs’ niet willen betalen, schieten zichzelf daarom in de voet.
Op de top proberen te verkopen, leidt er meestal toe dat de beurs van je wegrent terwijl jij beteuterd aan de zijlijn staat toe te kijken. Wanneer je in een correctie verkoopt, is de kans piepklein dat jij weer moedig genoeg bent om je aandelen terug te kopen als ze met hun opmars beginnen. Het nieuws is dan nog zo slecht dat je bang bent dat de koersen nog veel verder zullen dalen.
Beleggen is een kwestie van geduld. Van niets doen. Hoe meer je met de knoppen speelt, zoals kopen, verkopen en zus inruilen voor zo, hoe slechter het afloopt met je rendement. Blijf zitten als je geschoren wordt, is een prima advies. Veel vermogensbeheerders vinden dat niet prettig. Zij willen je laten zien dat ze de fee die ze je berekenen, verdienen. Daarom bedenken ze nieuwe strategieën, komen ze met nieuwe vooruitzichten en transacties. Alles om er maar druk uit te zien.
Trap niet in die val. Onthoud:
