Blogs 27-08-2026

79 redenen waarom je slecht bent in het beheren van geld

Hans Betlem

Meestal worden we na verloop van tijd beter in wat we doen. We zijn betere artsen, snellere schaatsers, veiligere piloten en nauwkeurigere weersvoorspellers dan vijftig jaar geleden. Maar er is iets met geld dat ervoor zorgt dat we juist niet leren.

Op 31 juli 2026 las ik de volgende kop in het AD:

Hoe miljoenen Zuid-Koreanen met geleend geld in de beurs stapten en nu met schulden zitten.

Na het lezen van zo’n kop kun je niet anders dan met je ogen rollen en je afvragen of we ooit zullen leren dat beleggen met geleend geld een slecht idee is. Het antwoord is blijkbaar nee.

Hieronder tref je 79 redenen aan waarom je slecht bent in het beheren van geld.

Je roept van de daken dat je, net als Warren Buffett, hebzuchtig wordt als andere beleggers bang zijn. Als de beurzen vervolgens instorten, kom je erachter dat je zelf tot die bangerds behoort.
Je definitie van beleggen voor de lange termijn is de tijd tussen nu en de volgende beurscrash. Of dat nu morgen is of over vijf jaar.
Je denkt dat als je meer geld hebt, je problemen zich vanzelf oplossen. Je vergeet dan dat veel hele rijke mensen de hele dag pijn in hun rug hebben, huwelijksproblemen hebben en zich zorgen maken over of hun kids wel goed terechtkomen.
Je lijdt aan het Dunning-Krugereffect. Je hebt te weinig kennis van de financiële markten om je te realiseren dat je stomme fouten maakt.
Je bent succesvol en daarom ben je ervan overtuigd dat je briljant bent. Hoe meer je ervan overtuigd bent dat je goed bent, des te minder je openstaat voor verandering. En hoe minder je openstaat voor verandering, des te groter de kans dat je onderuitgaat in een wereld die voortdurend verandert. Er zijn talloze manieren om rijk te worden. Maar er is maar één manier om rijk te blijven: bescheidenheid. De ironie is dat rijk worden vaak een eind maakt aan bescheidenheid.
Je spaart niet omdat je bij elke salarisverhoging in de rondte kijkt en je afvraagt: “Wat hebben andere mensen zoals ik? Waar gaan zij naartoe op vakantie? Want daar heb ik ook recht op.”
Je laat je beleggingen leiden door je aversie tegen Donald Trump zonder dat je in de gaten hebt dat het de beurs niks kan schelen wat je politieke voorkeur is.
Je vindt het maar vreemd dat het andere mensen geen sikkepit kan schelen hoeveel lawaai je Ferrari maakt.
Je hebt een hele sterke mening over zaken waar je geen bal vanaf weet, zoals het monetaire beleid van de centrale bank.
De wet van Sturgeon zegt: 90 percent of everything is crap. Onthoud dat als je vermogensbeheerder je een beleggingsproduct probeert aan te smeren.
Je hebt de beurs nog nooit goed voorspeld. Dit weerhoudt je er niet van om het gewoon nog eens te proberen.
Je hebt je vermogen verdeeld over drie vermogensbeheerders en ontslaat elke twee jaar degene met het slechtste resultaat. Je bent ervan overtuigd dat als jouw zwaard van Damocles boven hun hoofden bengelt, ze beter hun best doen. Zucht…
Je realiseert je niet dat sparen, als je basisbehoeften eenmaal gedekt zijn, een eenvoudige formule is: inkomsten minus ego.
Je bent vergeten dat het doel van beleggen is om je rendement te maximaliseren, niet om je verveling te minimaliseren.
Je werkt in een stressvolle job om genoeg geld te verdienen om later een rustig leven te leiden. Je ziet hier niet de ironie van in.
Je begrijpt niet dat het rendement vanaf nu tot het bereiken van je financiële doel het belangrijkst is. Niet je rendement in 2026.
Je pocht tegen je vrienden en buren over de klappers die je maakte op de beurs terwijl je de vele missers angstvallig voor ze verbergt.
Je vergeet dat tijd het allerbelangrijkste bezit is dat je als belegger hebt. Een twintigjarige beschikt over een troef waar Warren Buffett alleen maar van kan dromen.
Je dankt al je financiële successen aan je deskundigheid en wijt al je blunders aan pech.
Je beseft niet dat wanneer je zegt dat je miljonair wilt worden, je waarschijnlijk bedoelt dat je een miljoen euro wilt uitgeven. Wat letterlijk het tegenovergestelde is van miljonair zijn.
Je klaagt dat de beurs een casino is terwijl je drie keer per dag de stand van je portefeuille checkt.
Je verkocht je aandelen in 2020 omdat de overheid op grote schaal geld bijdrukte. Nu je een beursstijging van 100 procent hebt gemist, wijt je dat aan het printen van geld door de overheid.
Je hebt een master in finance of economie en denkt dat je een financieel genie bent. Je vergeet dan voor het gemak dat de controle over je emoties in de financiële markten belangrijker is dan de controle over een formule met Griekse symbolen.
Je leest alleen het financiële nieuws dat het eens is met jouw langgekoesterde overtuigingen.
Je vindt het makkelijk om jezelf te overtuigen van iets dat je dolgraag wilt geloven. Je klampt je vast aan cijfertjes die je gelijk aantonen en negeert informatie die laat zien dat je ernaast zit. Dit leidt er niet alleen toe dat je ongelijk hebt, maar ook dat je vol zelfvertrouwen ongelijk hebt. Wat rampzalig is.
Je denkt dat je van de ene op de andere dag kunt bereiken wat Warren Buffett decennia kostte.
Je ziet de beurs als een stelletje cijfers die stijgen en dalen, in plaats van als een plek waar je belegt in echte bedrijven met echte bezittingen en echte winsten.
Je belegt met geleend geld waardoor je voorspellingen wel moeten uitkomen om niet failliet te gaan.
Je vindt jezelf nog te jong om te sparen voor je pensioen. Je begrijpt niet dat elke dag dat je wacht het rente-op-rente-effect minder effectief wordt.
Je windt je erover op dat de dollar in de afgelopen 100 jaar 96 procent van z’n koopkracht heeft ingeleverd. Zonder je te beseffen dat de dollars of de euro die je verdient niet bedoeld zijn om op te potten. Ze zijn bedoeld om uit te geven, te beleggen of te investeren.
Je belegt voor de volgende 30 jaar en raakt gestresst als de beurs een slechte dag heeft.
Je kunt niet genieten van een boswandeling, een fietstocht, een duik in het water of het lezen van een boek. Goedkope of gratis hobby’s zijn een fantastisch maar verborgen bezit op je persoonlijke balans.
Iedere keer als je zegt, “Ik ben een waardebelegger, groeibelegger of kwaliteitsbelegger”, bewijs je jezelf een slechte dienst. “Ik ben flexibel en ik begrijp dat de wereld verandert” is de enige juiste houding.
Je probeert iets dat zo ongelooflijk complex is als de wereldeconomie terug te brengen tot elegante hapklare brokjes. ‘Als X, dan Y’, werkt zelden in de economie en de financiële markten.
Je werd in 2000 en 2008 overvallen door de dotcomzeepbel en de huizenzeepbel. Dat gebeurt je niet nog eens. Je bent er nu, anno 2026, zeker van dat AI een zeepbel is.
Je hebt niet door dat je uit je nek kletst als je zegt dat je zonder emoties belegt. Geld is emotioneel, of je het nu leuk vindt of niet.
Je voelt je een superbelegger nadat de beurs vorig jaar met 30 procent steeg, zonder je te beseffen dat je er geen enkele invloed op had.
Wijsheid achteraf verleidt je om te denken dat je de vorige crash zag aankomen. Erger nog, je weet nu zeker dat je de volgende kunt voorspellen.
Je hebt een succesvolle onderneming uit de grond gestampt of je hebt jaren gestudeerd om een goede chirurg te worden. Je bent er heilig van overtuigd dat je daarom ook een goede belegger bent.
Je denkt dat de financiële media nieuws publiceren omdat ze je nuttige informatie verschaffen. In werkelijkheid wordt het gepubliceerd omdat de uitgever zeker weet dat je het leest.
Je beseft niet dat die fantastische beleggingsstrategie die je hebt bedacht, zich pas heeft bewezen als ze een crash heeft overleefd.
Je snapt niet dat beleggen een spel is van kansen, en dat bijna elke kans kleiner is dan 100 procent. Hierdoor kan het zomaar gebeuren dat je een goede beslissing neemt die verkeerd uitpakt. Of een slechte beslissing neemt die goed uitpakt.
Je kunt de beleggingsstrategie waarvan je zo overtuigd bent het best vergelijken met een griepvaccin. Het is effectief, maar slechts voor even, omdat de ziekte evolueert en resistent wordt tegen het middel. De financiële markten veranderen continu.
LinkedIn wordt overspoeld door lieden die ondernemers willen ‘helpen’ om betere beleggingsbeslissingen te nemen. Maar ze weten niet wie je bent, wat je omstandigheden zijn, wat je doelen zijn en hoeveel risico je bereid bent te lopen. Het kan ze ook geen zak schelen omdat het ze alleen maar om de likes gaat.
“You plan, God laughs.” Je hebt een financieel plan en je beseft niet dat het leven er maling aan heeft. Wat je plan ook is, de realiteit ziet er morgen altijd anders uit.
In plaats van je fouten toe te geven en ervan te leren, negeer je ze, stop je ze weg, verzin je excuses en schuif je de schuld op anderen af.
Je vindt de beurs te riskant omdat de koersen zo wild kunnen fluctueren. Je ziet daarbij over het hoofd dat de inflatie de koopkracht van je spaargeld langzaam vernietigt.
Je denkt dat je indruk maakt op anderen door geld uit te geven aan dure uitspattingen en bent verbaasd dat ze je in werkelijkheid een onzekere en arrogante klootzak vinden.
Je beseft niet dat de snelste manier om je financiën te ruïneren, is te trouwen met iemand die er een totaal ander uitgavenpatroon op nahoudt. Twee mensen die veel geld uitgeven, zijn waarschijnlijk een veiligere combinatie dan één spaarder en één big spender. Ruzies over geld zijn vaak een enkeltje richting echtscheidingsadvocaat.
Tijd is vaak belangrijker dan rendement als je een vermogen opbouwt. Twintig jaar lang een rendement van 10 procent per jaar levert meer op dan 10 jaar lang een rendement van 20 procent per jaar. Over tijd heb je controle. Over rendement niet.
Je denkt dat je een hoger rendement behaalt als je meer risico neemt. Dat kan. Maar het is geen zekerheid. Riskantere beleggingen leiden ook vaak tot een slecht rendement. Anders zouden ze niet riskant zijn.
Je belegt in goud als ‘hedge’ tegen geopolitiek onheil. Je vraagt je niet af hoe je, als de bom valt en jij het op miraculeuze manier overleeft, in Zwitserland komt om die klompen goud uit je kluis te halen.
Je laat je beleggingsbeslissingen leiden door hoe het met de economie gaat. Terwijl de beurs en de economie in werkelijkheid weinig met elkaar te maken hebben. ASML is het grootste Europese beursfonds, maar het zet geen stuiver om in Europa.
Je baseert je beleggingsbeslissingen op je eigen beperkte ervaringen. Jouw persoonlijke ervaringen maken misschien slechts 0,000000001 procent uit van wat er ooit in de financiële markten is voorgevallen, maar ze bepalen voor 80 procent hoe jij denkt dat de markten werken.
Je beseft niet dat het belangrijkste nieuws van volgend jaar iets is waar niemand het vandaag over heeft, en dat hetgeen waar we nu de mond van vol hebben waarschijnlijk niet zo belangrijk blijkt te zijn.
Je vindt het makkelijker om de fouten van anderen te herkennen dan die van jezelf. Dat komt omdat als iemand anders een fout maakt, je hem of haar beoordeelt op het resultaat. Als je zelf een fout maakt, komt er in je hoofd een interne monoloog op gang die onmiddellijk rechtpraat wat krom is.
Je bent bang om aandelen te kopen op een dag dat de beurs een nieuwe recordstand bereikt. Je snapt niet dat je geen rendement kunt maken als de beurs niet regelmatig z’n vorige record breekt.
Je denkt dat je een succesvolle day trader kunt zijn, terwijl het hedgefonds waartegen je concurreert een nieuwsbericht kan lezen, de betekenis ervan kan doorgronden, een transactie kan uitvoeren, winst kan maken en die positie weer kan sluiten in de tijd die jij nodig hebt om op datzelfde bericht te klikken.
Je bent ervan overtuigd dat een aandeel dat op de beurs een koers noteert van 10 euro een betere deal is dan een aandeel dat 100 euro noteert.
Je verkoopt je aandelen tijdens een crash en zegt dat je ze terugkoopt als de ‘rook’ is opgetrokken. Maar als de ‘rook’ is opgetrokken, heb je een groot deel van de stijging alweer gemist. De economie, de bedrijfswinsten en de werkgelegenheid herstellen gemiddeld pas 6 tot 12 maanden na de bodem van de beurs.
Je bent je er niet van bewust dat het businessmodel van veel financiële instellingen is gebaseerd op het uitbuiten van je angsten en emoties.
Je hebt je hele leven zuinig geleefd en een behoorlijk vermogen opgebouwd. Nu ben je met pensioen en kun je niet genieten van dat vermogen omdat je nooit hebt geleerd om geld uit te geven.
Je blijft je vastklampen aan de prijs waarop je een aandeel hebt gekocht, zonder te beseffen dat de markt niet weet, en het ook niks kan schelen, wat jij een ‘eerlijke’ prijs vindt.
Een enquête vroeg ooit aan 1.000 volwassen Amerikanen hoeveel miljoenen er in een biljoen zitten. 79 procent gaf een fout antwoord of wist het niet. Houd dat in gedachten als je met iemand anders spreekt over financiële vraagstukken met grote getallen.
“If you buy things you do not need, soon you will have to sell things you need.” – Warren Buffett
Je bereidheid om een voorspelling te geloven, wordt beïnvloed door hoe graag je wilt dat die voorspelling uitkomt. Als jij denkt dat een recessie onvermijdelijk is, vertroebelt dat je beeld van de economie. Elk cijfertje of artikel is een teken dat de ondergang nabij is. Niet omdat het zo is, maar omdat je het wil.
Gedrag is moeilijk te veranderen. Als je denkt dat je een lesje geleerd hebt, onderschat je hoe je fout werd veroorzaakt door emoties die, zodra je in dezelfde omstandigheden belandt, opnieuw de kop opsteken.
Je baalt ervan dat andere mensen sneller rijk worden dan jij.
Je bent je er niet van bewust dat beleggen met geleend geld een belegging niet beter maakt. Die lening versterkt alleen maar de winsten en verliezen.
Je denkt dat risico iets is dat anderen overkomt. Anderen krijgen pech, maken stomme fouten en worden verleid door angst en hebzucht. Maar jij? No way. Die overmoed leidt ertoe dat de uiteindelijke wake-up call zo schokkend is.
Je zegt dat je goed advies van je vermogensbeheerder wilt, maar je bedoelt dat je advies wilt dat goed klinkt.
Je komt er tot je frustratie achter dat de beurzen je geen hoog rendement geven omdat jij dat op dit moment hard nodig hebt.
Je hebt net een nieuwe bank gekocht. En ineens kom je erachter dat je ook een nieuw vloerkleed en een leukere salontafel nodig hebt. Je bent slachtoffer van het Diderot-effect:de aanschaf van iets nieuws vaak leidt tot andere (ongeplande) aankopen. Als gevolg daarvan, koop je spullen die je voorheen niet dacht nodig te hebben.
Je vindt een fout toegeven of van mening veranderen een teken van zwakte.
Je begrijpt niet het verschil tussen hoe de financiële markten in theorie zouden moeten werken en hoe ze in de praktijk werken wanneer formules en menselijke emoties samenkomen. Of zoals het gezegde luid: er is meer fictie geschreven in Microsoft Excel dan in Microsoft Word.
Je onderschat hoe de jacht op meer geld goede mensen, inclusief jijzelf, kan aanzetten tot immoreel of destructief gedrag.
Je weigert te leren van de financiële problemen van anderen. Tegen de tijd dat je eindelijk in staat bent om slimme financiële beslissingen te nemen, nadert je levensverwachting het nulpunt.
Je weet niet wanneer je genoeg hebt. In je hang naar nog meer geld zet je je reputatie, je vrijheid, je familie en je vrienden op het spel.
Je knikte instemmend bij het lezen van deze 78 punten, zonder te beseffen dat ik het over jou had.